Leffingeleuren 2025

CLAP YOUR HANDS SAY YEAH is eigenlijk het alter-ego van frontman Alec Ounsworth, een eigenzinnige artiest uit Philadelphia die de afgelopen twintig jaar compromisloos zijn eigen koers heeft gevaren.

Hij is één de belangrijkste songwriters die de Amerikaanse indierock deze eeuw al heeft voortgebracht. Hun debuut kreeg lovende kritieken en de unieke mix van excentrieke vocalen en speelse, melodieuze indiepop won snel aan populariteit. De band zal het debuut integraal spelen.

BLACK LIPS is een geweldige garagerock-band uit Atlanta, Georgia die spectaculaire liveshows neerzet. In 2020 brachten ze de plaat ‘The Black Lips Sing In A World That’s Falling Apart’ uit, een schitterende, behoorlijk rauwe plaat waarop ze Byrds-achtige country-invloeden verwerken.

De band ontstond in ’99 en beleefde hoogtepunten met dirty garagerock klassiekers ‘Good Bad Not Evil’ en ‘Arabia Mountain’. De band heeft altijd veel personeelswissels gekend. Sinds de komst van saxofoniste Zumi Rosow werd de sound van de band een pak gevarieerder. Laatste nieuw lid is Demon’s Claw gitarist Jeff Clarke.

Hun unieke sound haalt inspiratie uit '70s filmmuziek, de funky kant van jazz en de samples die hiphop vormden. Ze verleggen de grenzen van instrumentale soul en funk met hun eigen stijl, gevormd door eindeloze studio-uren en de ‘tyranny of distance’ die hun muziek een uniek perspectief geeft.

Inmiddels zijn ze getekend bij Big Crown Records, een label met zowel eigentijdse als klassieke invloeden die hun sound sinds 2017 mede hebben gevormd.

Hun zelfverklaarde "moody shades of instrumental jazz-funk" bevat strakke drums, aanstekelijke toetsen, ritmische gitaargrooves en fluitmelodieën die niet zouden misstaan op een Blue Note-sessie.

Met hun jongste single ‘Naïef’ wisten de vier heren van Meltheads een instant belpop-klassieker neer te pennen die nog jaren zal nazinderen. Toen ze het eerder al wisten te schoppen tot finalisten van De Nieuwe Lichting en zilver haalden in Humo’s Rock Rally hadden ze natuurlijk al een eerste visitekaartje afgeleverd. De getalenteerde Antwerpse rockers rond frontman Sietse Willems spelen rotaanstekelijke garage, clevere postpunk en fascinerende cold en andere wave, die schatplichtig is aan The Chats, Amyl and the Sniffers, Gang of Four, Wire en – jawel – De Brassers en Aroma Di Amore.

Het duo Josh Law en Ben Sadler uit Bristol bracht eind 2023 hun veelgeprezen debuutalbum ‘Crisps’ uit, gevolgd door een opnieuw zeer geprezen nieuwe EP ‘Your Medal’s In The Post’, eind 2024. Beiden bevatten een eclectische mix van dansbare grooves en scherpe, hilarische kritiek op het moderne Groot-Brittannië, een beetje in de stijl van Sleaford Mods en Big Special. 

De afgelopen 18 maanden hebben ze gestaag naam gemaakt en momentum opgebouwd met energieke, explosieve liveoptredens en prestigieuze shows naast artiesten als Fat Dog, The Bug Club, Donny Benet en Antony Szmierek – en vele anderen. Intussen deden ze al uitverkochte tours in de UK en Europa en maakten ze furore op Eurosonic waar 3voor12 hen als beste band band van de eerste dag uitriep.

Er is heel wat gebeurd voor Babe Rainbow sinds ze in 2017 voor het eerst op LL stonden (de spot net vóór Idles trouwens). Hun titelloze debuut, geproduceerd door Stu Mackenzie van King Gizzard & The Lizard Wizard, was toen net uit.

Sindsdien brachten ze nog vijf albums uit waarvan "Juice of the Sun" (2024) de laatste. De band uit het Australische surfersplaatsje Byron Bay combineert zonnige psychedelica moeiteloos met surfpop, folk en zachte funk. Hun muziek klinkt als een dromerige roadtrip door het regenboogkleurige binnenland van de jaren ’60, met een eigentijdse flair die hen losweekt van louter retro.

Denk: The Beach Boys op acid, begeleid door de groove van Khruangbin en de spiritualiteit van Os Mutantes. The Babe Rainbow is live een zonnestraal in bandvorm: kleurrijk, ontspannen en onweerstaanbaar groovy.

Voor fans van Tame Impala, Mild High Club, Allah-Las en iedereen die zijn escapisme graag in 33 toeren serveert.

Op zijn zesde studioalbum ‘The Happiest Times I Ever Ignored’ brengt de Texaan Hayden Pedigo zijn unieke fingerstyle gitaarspel naar een ongekend niveau.

Pedigo is een enigma. Hij kreeg thuisonderwijs van zijn vader die predikant was, kwam als 24-jarige op voor een plekje in de gemeenteraad van Amarillo en werkte als model voor Gucci.

Maar in de eerste plaats is hij een gitarist, hij vindt inspiratie in zowel melancholie als absurdisme. Zijn gitaarspel combineert de introspectieve schoonheid van Nick Drake met de speelse anarchie van John Fahey. “Ik wil iets melodisch creëren, maar zet het achter prikkeldraad,” zegt hij.

Pedigo’s artistieke wereld reikt verder dan muziek: zijn internetpersonages, surrealistische albumhoezen en droge humor versterken het mysterie.

Deze jonge band uit Manchester lijkt zomaar uit een andere tijd te komen. Het viertal omringt zich met vintage Fender Twin Reverbs en analoge viersporenrecorders.

Hun sound is rauw als een tapijtbrandwond: lo-fi en ongetemd, maar melodisch strak als Teenage Fanclub en doordrenkt met de nonchalance van Pavement. Net wanneer je denkt hen te vatten als indie-slackers, gooien ze alles om met invloeden uit country, Britse folk en vroege close-harmony rock-'n-roll. 

Zelf noemen ze hun stijl “Britainicana” — een samentrekking die het resultaat beschrijft van Amerikaanse muziek door een Britse lens, gevormd in buitenwijken ver van enige grootstedelijke glans.

R.M.F.C. (Rock Music Fan Club) is gestart als het slaapkamerproject van de Australische multi-instrumentalist Buz Clatworthy. Hij ontwikkelde een unieke sound die post-punk combineert met DIY-garagerock en een speelse, mechanische energie, vaak gekenmerkt door strakke baslijnen, hoekige gitaren en robotische ritmes.

Intussen is R.M.F.C. een volledige liveband geworden, ze hebben snel een plek verworven in de Australische undergroundscene en deelden het podium met acts als Alien Nosejob, Gee Tee en The Chats.

Met invloeden van Devo, The Coneheads en Wire brengt R.M.F.C. een frisse, hyperactieve variant van post-punk die zowel nostalgisch als vernieuwend aanvoelt. De combinatie van DIY-ethos en een strakke, futuristische sound maakt het project een van de spannendste namen binnen de hedendaagse Australische punkscene.

Het Brusselse trio TJE dat op Humo’s Rock Rally een sterke indruk naliet op Team LL en op de jury (ze werden derde), moest vorig jaar in laatste instantie verstek geven voor hun eerste afspraak in Leffinge.

Met de sterke single ‘Pass Through Time’ die ze maakten met bevriende bands Bobbi Lu en The Christian Club en het alweer knappe ‘Always Hardening’ timmert de band aan een mooi oeuvre dat hun meeslepende, melancholische avant-pop slash experimentele postrock vorm moet geven. Tijdens de Rockrally finale dachten wij zowel aan Portishead als aan Madensyu en waren we zwaar onder de indruk van de vocale kwaliteiten van zangeres Lindy Versyck.

Ook benieuwd waar de band anderhalf jaar later staat?

Ciska Ciska is de jongste aanwinst van het toonaangevende Belgische label Mayway Records.

De band rond singer-songwriter Ciska Daenens, zus van Vito, treedt in de voetsporen van Bluai, Adrianne Lenker of Julia Jacklin, met fragiele folky americana waar de stem van Ciska perfect tot haar recht komt. Intussen nam ze een plaat op die pas na de zomer zal uitkomen en verzamelde ze een sterke band rond zich waarmee ze dit jaar al op Best Kept Secret, Absolutely Free Festival en Leffingeleuren staat, de festivals die er traditioneel vroeg bij zijn dus.

Ciska Ciska wacht een mooie toekomst.

The Orchestra (For Now) is een zevenkoppige artrockband uit Londen die de grenzen van het genre opzoekt met een eclectische mix van strijkers, piano, gitaar en percussie.

Hun muziek barst van de meeslepende melodieën, doordrenkt met de energie van de Londense undergroundscene. De band heeft een reputatie opgebouwd als een van de meest opwindende liveacts van de nieuwe generatie en op hun pas verschenen debuut-EP, ‘Plan 75’, tonen ze hun vermogen om complexe muzikale structuren te combineren met emotionele diepgang.

Met invloeden van bands als Arcade Fire, Spoon, Neutral Milk Hotel en Black Country, New Road, is The Orchestra (For Now) een band om in de gaten te houden voor liefhebbers van innovatieve en meeslepende muziek.

Whitney K is het muzikale project van de Canadese singer-songwriter Konner Whitney, een nomadische artiest die zijn levenservaringen vertaalt naar een bijzonder mix van lo-fi, folk, garage- en countryrock waarin de introspectieve, poëtische verhalen centraal staan.

Met een stem die doet denken aan Lou Reed en teksten die balanceren tussen zelfspot en melancholie, creëert Whitney K een sfeer die zowel rauw als ontroerend is. Zijn debuutalbum ‘Two Years’ dateert van 2020, waarna hij een mini-album ‘Hard To Be A God’ en recent de single Rosy (2025) uitbracht.

Gut Health is een zeskoppige dance-punk/post-punk band uit Naarm (Melbourne) die zich in korte tijd ontpopt heeft tot een van de spannendste nieuwe acts uit Australië.

Hun muziek is een explosieve mix van no-wave, queer punk, performance art en dansvloerenergie, gedragen door frontvrouw Athina Uh-Oh’s expressieve en scherpe vocals.

Met hun DIY-debuut-EP Electric Party Chrome Girl (2022) en het veelgeprezen debuutalbum Stiletto (2024) zetten ze een unieke sound neer vol bassgedreven grooves, saxuitbarstingen en maatschappijkritiek over identiteit, kapitalisme en collectieve woede. Hun live-shows zijn intens, dansbaar en geladen met urgentie – een combinatie van healing rage en post-rave euforie.

Dit uit Melbourne afkomstige vijftal staat bekend om hun rauwe punk-attitude en DIY-mentaliteit. Hun muziek balanceert moeiteloos tussen brutaal, zelfverzekerd en speels opstandig, met teksten die zowel scherp als ontwapenend zijn.

De band bestaat uit Matilda McNamara (zang, gitaar) die vorig najaar met Billiam and the Split Bills in De Zwerver speelde en verder Bella Ai (gitaar), Bianca Smith (viool, zang), Maddie Green (bas) en Chloe Turner (drums). Samen creëren ze een sound die een eigenzinnige mix is van grandma rock en clit-punk, beïnvloed door artiesten als Kylie Minogue, Blondie en The Raincoats. Hun tweede album ‘Lilla Gubben’ dateert van 2024.

Tyler (Tricky & Tyler) en Cookies (Wine & Cookies) zijn de absolute residents van Leffingeleuren!

Werkelijk niemand kan blijven stilstaan op hun uitgelaten mix van pop, rock, electro, house, ...