Vier beste maten die samen songs schrijven alsof het leven één lange zomeravond is. Wat begon als wat gerammel in een tienerkamer groeide uit tot een band met een onweerstaanbare mix van indie, alternatieve rock en surf — zonnig, ruw aan de randjes en gemaakt om luid mee te zingen.

Hun debuut The Only Place I Know (2024) barst van de grote refreinen en feelgood-vibes, maar onder de oppervlakte sluimert ook die herkenbare weemoed over jong zijn en hoe snel alles voorbijgaat.

Live is Surf Trash op hun best: zweterige zalen, grote refreinen en een collectieve ontlading die meer aanvoelt als een groepsknuffel dan als een concert.